Bijen vang je met honing, niet met azijn. #decentralisaties

Met stijgende verbazing lees ik de afgelopen periode allerlei noodkreten van instellingen in de zorg. Steevast wijzen ze naar gemeenten.

Van de een gaat het niet snel genoeg – de aanbieders willen NU contracten getekend hebben. Er lijkt daar weinig besef van dat ze zelf daar ook een rol in spelen. Gemeenten leggen namelijk niet eenzijdig contracten op, ze worden met de instellingen zelf uitonderhandeld. Als dat langer duurt dan verwacht, dan komt dat van twee kanten. En gemeenten hebben nog maar net zicht op de budgetten die ze krijgen. Zonder geld kan je geen contracten afsluiten, dat lijkt mij een vrij normale volgorde. En ze moeten natuurlijk ook allemaal nog door de gemeenteraad worden goedgekeurd in november – dat is nou eenmaal hoe onze democratie werkt. Enig begrip en wat meedenken in hoe je hier praktisch mee om kan gaan, zou een stuk constructiever zijn dan blijven klagen.

Weer anderen vinden dat het tempo van de veranderingen niet snel genoeg gaat: er is teveel aandacht voor de transitie, dus de overheveling, en te weinig voor de vernieuwing kwam van de week vanuit de Eigen Kracht Centrale. Een zorgvuldige transitie in 4 maanden tijd is iets dat uiteraard de aandacht vraagt – gemeenten hebben nog steeds niet alle gegevens van de mensen die nu zorg ontvangen, zodat ze ze kunnen informeren en afspraken maken voor volgend jaar. Dus het lijkt mij nogal wiedes dat je eerst de transitie regelt. Verwijten maken naar gemeenten op dit punt is echt niet gepast.

Weer andere partijen vinden gemeenten niet kundig en waarschuwen steeds voor de rampen die ons staan te wachten. Het lijkt ze niet te deren dat zij straks van diezelfde gemeenten afhankelijk zijn voor hun inkomsten. Wat voor een hypotheek leg je op de samenwerking als je nu al je partner als niet-deskundig kwalificeert? En wat voor aanbod heb je als instelling richting gemeente gedaan om die vermeende gebrek aan deskundigheid op te lossen?

Het zou een stuk prettiger samenwerken zijn als er vanuit het veld iets meer van een constructieve houding aangenomen zou worden. Iedereen weet dat het een zware operatie is, dat met grote bezuinigingen gepaard gaat. Die bezuinigingen doen zeer. Dat beseffen gemeenten maar al te goed. Een constructieve gesprek hierover is zeker mogelijk, en lijkt mij een stuk productiever dan de modder die nu naar gemeenten wordt gegooid.

Gepubliceerd door

Angela

Angelawerkt .... is Angela Riddering. Werkzaam bij de overheid en laat die beter werken.

2 thoughts on “Bijen vang je met honing, niet met azijn. #decentralisaties”

  1. Heldere uiteenzetting. Voor bijna alle aanbieders zijn in het overgangsjaar de inkomsten voor 90% gegarandeerd. Priv’e zou ik best zoveel zekerheid wllen hebben 🙂 Werk veel aan de aanbiederskant. Met deze houding blokkeren zij de werkelijke veranderagenda niet wetende dat het op termijn averechts uitpakt. Nade bijen de volgende analogie: het eerste gewin is kattegespin!

Geef een reactie