Drie maanden brainstormen


Bestuurswerk is vaak inspirerend. Deze week voor mij helemaal.

Ik ben bestuurslid bij een kleine kunstinstelling (3,7 fte betaalde krachten, tientallen vrijwilligers en heel veel fans). Als gevolg van alle bezuinigingen zijn zij zich opnieuw aan het uitvinden. De manier waarop dat gaat vind ik vermeldenswaardig. Gisteravond mocht ik weer aanschuiven bij een van de sessies waarin het besproken wordt en ik kwam er helemaal opgeladen vandaan. Hoe dat komt? De manier waarop ze dit aan het doen zijn is een kunstwerk op zichzelf.

Er zijn gedurende een periode van drie maanden gesprekken georganiseerd tussen staf, vrijwilligers, bestuur en mensen van buiten. De uitnodiging is open: wie kan, schuift aan. Vaste factor in het geheel is de directrice en een van de vrijwilligers. Voor de rest kent iedere bijeenkomst eigenlijk een andere samenstelling. Het gesprek verloopt organisch. De eerste sessies zijn vooral geweest over een artistiek concept. Die begint nu langzaamaan wat te stollen en gaan de gesprekken vooral over hoe dat vorm moet krijgen, en hoe je daar een solide business van kunt maken. Tijdens ieder gesprek komen ook allerlei leestips over tafel, iedereen is zich nu ook suf aan het lezen (zowel digitaal als analoog).

Waarom is dit zo leuk? Een aantal redenen:
· Ik ken maar weinig organisaties die mensen van buiten uitnodigen om met ze te reflecteren over hun missie en visie: die wordt eigenlijk bijna altijd vastgesteld door interne mensen. Met mensen van buiten de organisatie levert het nieuwe input en inspiratie op.
· Het zijn ook echte brainstorms. ‘Ja, maar’ wordt ogenblikkelijk gecorrigeerd naar ‘ja, en’. Mensen luisteren naar elkaar en vragen door. Ideeën worden niet afgewezen, je ziet tijdens het gesprek wel wat aan het aanslaan is omdat het energie oplevert.
· De gesprekken gaan van abstract naar concreet en weer terug op een hele natuurlijke manier. Dat is prettig omdat abstracte concepten ter plekke een vertaling krijgen, en de praktijk van betekenis wordt voorzien.
· Het is een multi-disciplinair gezelschap, bestuursleden zijn veelal niet afkomstig uit de sector en brengen dus ervaring uit andere disciplines met zich mee.
· De verslagen van de sessies worden niet tussendoor gepubliceerd. Daardoor blijven ze ‘intact’: er komt niet nog een kritische noot erover heen bij de volgende sessie.
· Er is geen agenda met planning, alleen een tijd van aanvang. Het eindigt als de discussie klaar is.
· De sessies worden goed voorbereid: wie komt er van buiten, waarom is hij/zij uitgenodigd is vooraf duidelijk.

Ben benieuwd of dit ook op andere plekken te doen is?

Gepubliceerd door

Angela

Angelawerkt .... is Angela Riddering. Werkzaam bij de overheid en laat die beter werken.

Geef een reactie