Gaan we het redden?

Deze week was ik bij het ‘Festival der Bestuurskunde’ http://festival.bestuurskunde.nl/, die dit jaar als thema ‘De kracht van krimp’ had en misschien wel daarom uitverkocht was. De locatie was erg toepasselijk: Madurodam.

Een van de sprekers was Christopher Pollitt, een Engelsman die in Leuven onderzoek doet. Deze tijd is ongewoon in meerdere opzichten, is zijn betoog. De publieke sector heeft nog nooit voor zo’n bezuinigingsopgave gestaan, het gaat waarschijnlijk behoorlijk lang duren, en het is volstrekt onduidelijk wat het effect van alle maatregelen zal zijn. Pollitt besprak ondermeer drie bezuinigingsstrategiën.

  1. Verspilling tegengaan.

    De omvang van de bezuinigingen betekent dat je er niet komt met efficiëntie of kaasschaaf maatregelen. Die leveren namelijk in de beste gevallen tijdelijk enkele procenten op maar niet de 10 tot 20 procent die her en der gesneden moet worden.

  2. Innovaties.

    Is dit dan een tijdperk waarin noodzakelijke innovaties tot stand kunnen komen, gaan we nu het ei van Columbus dan toch ergens ontdekken? Immers, onder druk wordt alles vloeibaar, er zou zomaar iets moois kunnen opbloeien. De studies naar innovaties laten echter volgens Pollitt een ander beeld zien. Innovaties ontstaan in de luwte, in de marge, niet in het heetst van de strijd waar alles strakker dan strak moet gebeuren. Innovatie heeft de kans en de tijd nodig om te mislukken, en die wordt nu in de publieke sector niet bepaald gegund.

  3. Allianties.

    En allianties en samenwerking dan, kan dat niet helpen? Publiek-private allianties zijn niet per se kostenbesparend, gezamenlijk investeren is nog niet een besparing op je begroting. Daarnaast zijn allianties duur in het onderhoud en komen ze gepaard met vele problemen rondom verantwoording (dat anders gestalte vindt in een democratische omgeving dan bij het bedrijfsleven).

    Daar gaan we het dus waarschijnlijk niet allemaal mee redden aldus Pollitt.

 

Waar gaan we het dan wel mee redden vroeg ik mij na afloop af? Nou, misschien worden deze regeringen in Europa gewoon weggestemd zodra het publiek de daadwerkelijke effecten van de bezuinigingen gaat merken. Dan maar iets meer belasting betalen, maar wel zorg en onderwijs een beetje op orde? Daar heeft op dit moment niemand het over maar het is wel een reële mogelijkheid. Ben benieuwd wat er gaat gebeuren.

 

Een vollediger weergave van de bijdrage van Pollitt is te lezen in een artikel die hij eerder hierover schreef, deze kan je met deze link bekijken: christopher_pollitt



Gepubliceerd door

Angela

Angelawerkt .... is Angela Riddering. Werkzaam bij de overheid en laat die beter werken.

2 thoughts on “Gaan we het redden?”

  1. Deze drie factoren lijken mij eerder belangrijke voorwaarden om in het huidige tijdsgewricht overheidsbeleid te doen slagen, dan strategieën. Ik denk dat het aanhouden van deze uitgangspunten helpt om koerswijzigingen in het overheidsbeleid moed en focus te geven. En dat is voor mij nodig om te zorgen dat voornemens op een consistente en aanspreekbare manier te worden uitgevoerd. Consistentie schept eenheid, zodat het beleid niet door andere maatregelen wordt ondergraven. En aanspreekbaarheid schept duidelijkheid voor de diverse rollen, van hoog tot laag en van links tot rechts, om de aangegane verantwoordelijkheid ook waar te maken.

Geef een reactie