Een dienende gemeente

Mooie titel voor een boek ‘De dienende gemeente’. Als lezer verwacht ik er bijdragen over hoe je dienend leiderschap kunt inzetten, hoe je die dienende houding kunt combineren met de overheidstaak van belangenafweging, hoe je in relatie met de vele partners in een keten hieraan kunt werken, meer van dit soort dingen. Ik heb met stijgende verbazing het boek gelezen. Driekwart ervan blijkt te gaan over de planning en control cyclus, en hoe je de begroting kunt inrichten. Bij de boekpresentatie werden hierover echter veel zinniger dingen gezegd dan in het boek zelf. Daar werd ondermeer gememoreerd dat veel van wat in een gemeente gebeurt, door burgers als een hygiëne factor wordt beschouwd. Je hoort ze niet als het goed gaat, het valt pas op als er iets mis is. En je zult dus nooit burgers bij beleid kunnen betrekken dat in hun beleving hoort tot  iets wat er gewoon moet zijn. Het is een mythe om te denken dat burgers betrokken willen zijn. bij iedere stap die een gemeente zet. Ze komen pas in actie als ze er belang bij hebben, en anders niet. Zolang een lantaarnpaal blijft branden, hoor je niemand. Pas als de paal op hun stoep komt te staan, komen ze in actie. Of als het drie weken niet brandt. Meer moet je niet van burgers verwachten, die hebben het druk zat met allerlei andere dingen. En dat is niet erg!

Gepubliceerd door

Angela

Angelawerkt .... is Angela Riddering. Werkzaam bij de overheid en laat die beter werken.

Geef een reactie